Osteochondroza jest najczęstszą chorobą ze wszystkich chorób kręgosłupa. Ponieważ osteochondroza jest bezpośrednio dystroficzno-zwyrodnieniową zmianą krążków znajdujących się pomiędzy kręgami, w konsekwencji prowadzi to do nieodwracalnej zmiany w ich strukturze, a także w kształcie samych krążków tworzących kręgosłup piersiowy.
Wraz z wiekiem zmiany w kręgosłupie rozwijają się coraz bardziej, a w wieku około 40-45 lat prawie każdy cierpi na osteochondrozę kręgosłupa. Sama osteochondroza kręgosłupa piersiowego rozwija się znacznie rzadziej niż na przykład kręgosłup lędźwiowy lub szyjny, ponieważ kręgi w nim są znacznie mniej ruchliwe niż w innych strefach kręgowych. Dodatkowo obszar pleców w okolicy klatki piersiowej posiada bardziej rozwinięty gorset mięśniowy, który znacznie lepiej niż w pozostałych podtrzymuje kręgosłup w odcinku piersiowym.
Co to jest ta osteochondroza klatki piersiowej?
Osteochondroza klatki piersiowej bezpośrednio oznacza oddzielenie krążków między kręgami z jednoczesnym zmniejszeniem ich grubości, a w konsekwencji późniejszym uszczypnięciem zakończeń nerwowych znajdujących się w strefie międzyżebrowej klatki piersiowej człowieka.
Jednak po raz kolejny zauważamy, że ze względu na fakt, że fizjologiczne unieruchomienie żeber u człowieka jest dość sztywne, część kręgosłupa w okolicy klatki piersiowej jest najmniej podatna na osteochondrozę. To właśnie osteochondroza piersiowa jest zjawiskiem rzadkim w porównaniu np. z osteochondrozą szyjną czy lędźwiową.
Zwykle w przypadku osteochondrozy odcinka piersiowego kręgosłupa w proces patologiczny zaangażowane są dyski między kręgami odcinka piersiowego kręgosłupa, które obejmują dwanaście kręgów piersiowych. Ale najczęściej w przypadku osteochondrozy okolicy klatki piersiowej zmiany patologiczne występują w górnych kręgach piersiowych. Istnieje kilka stopni uszkodzenia osteochondrozy klatki piersiowej, a poniżej przyjrzymy się im bardziej szczegółowo.
Czynniki predysponujące do rozwoju osteochondrozy klatki piersiowej
Współczesna nauka nie ustaliła jeszcze w pełni dokładnych przyczyn osteochondrozy klatki piersiowej. Obecnie w medycynie zwyczajowo identyfikuje się następujące czynniki predysponujące, czyli tak zwane czynniki ryzyka, z powodu których w kręgosłupie występuje osteochondroza odcinka piersiowego:
- predyspozycja dziedziczna;
- nadmierna aktywność fizyczna tej części kręgosłupa;
- urazy kręgosłupa, takie jak upadki lub stłuczenia w okolicy klatki piersiowej;
- zmiany zachodzące wraz z wiekiem w krążkach międzykręgowych i prowadzące do zmniejszenia nawodnienia tkanek krążków;
- zaburzenia ukrwienia okolicy klatki piersiowej.
Przyczyny przyczyniające się do choroby osteochondrozy klatki piersiowej
W dużej mierze rozwojowi choroby osteochondrozy sprzyja brak aktywności fizycznej, czyli brak obciążenia mięśni, co prowadzi do osłabienia funkcji gorsetu mięśniowego, a w konsekwencji do zwiększonego obciążenia krążków międzykręgowych i więzadeł.
Dodatkowymi przyczynami rozwoju osteochondrozy klatki piersiowej są:
- hipotermia ciała;
- obecność chronicznych sytuacji stresowych;
- poprzednie infekcje;
- trudne fizyczne warunki pracy;
- zaburzenia hormonalne, które powstały w organizmie;
- zakłócenie procesu metabolicznego w organizmie;
- obecność wad wrodzonych kręgosłupa, a mianowicie jego odcinka piersiowego.
W wyniku narażenia na kombinację tych czynników, a czasem nawet na jeden, z czasem w krążkach międzykręgowych rozwijają się nieodwracalne procesy dystroficzno-degeneracyjne:
- jądro miażdżyste krążka międzykręgowego stopniowo zaczyna tracić wydzielany przez siebie płyn, który pełni funkcję smarującą, co ostatecznie znacznie zmniejsza funkcję amortyzującą tego krążka;
- Ze względu na zwiększone obciążenie, włóknisty pierścień samego kręgów staje się bardziej podatny na uszkodzenia, co z kolei prowadzi do jego stopniowego niszczenia.
Objawy i oznaki osteochondrozy piersiowej kręgosłupa
Objawy kliniczne osteochondrozy klatki piersiowej całkowicie zależą od następujących czynników:
- wiek pacjenta;
- stopień uszkodzenia przez chorobę;
- etapy osteochondrozy kręgosłupa piersiowego: remisja lub zaostrzenie.
Główne objawy osteochondrozy okolicy klatki piersiowej to:
- ból w klatce piersiowej w okolicy kręgosłupa, tzw. dorsago;
- bolesne uszkodzenie zakończeń nerwowych rdzenia kręgowego - radikulopatia;
- zespół brzuszny;
- zespół sercowy lub zmiany w mięśniu sercowym, z charakterystycznym bólem, który utrzymuje się nawet pod wpływem trinitrogliceryny;
- zespół płucny w postaci zastoju w płucach z objawami niedotlenienia, czyli uduszenia.
U pacjenta z osteochondrozą klatki piersiowej nie obserwuje się wzrostu temperatury ciała, co jest jednocześnie bezpośrednim sygnałem diagnostyki różnicowej. Ból grzbietu w okolicy klatki piersiowej, jako jeden z głównych objawów osteochondrozy, wskazuje na występowanie pęknięć pierścienia włóknistego i deformację jądra miażdżystego. Podczas dotykania ból w tym obszarze klatki piersiowej tylko się nasila, a objawy nasilają się.
Ponadto charakterystycznymi objawami osteochondrozy klatki piersiowej z mielopatią uciskową, czyli deformacją zakończeń nerwowych, są:
- uczucie mrowienia – parestezje;
- częstym objawem jest ból wzdłuż uciśniętego nerwu;
- zmniejszona wrażliwość na temperaturę i dotyk;
- Jednym z charakterystycznych objawów są także zaburzenia funkcji motorycznych kręgosłupa.
Jeśli odkryjesz takie objawy, musisz skonsultować się ze specjalistą. Szczególnie niebezpieczne jest występowanie objawów łącznie i ich intensywność. Jednocześnie niewłaściwe jest leczenie objawów bez wyeliminowania przyczyn i czynników chorobowych.
Stopień choroby z osteochondrozą klatki piersiowej
Każdy stopień choroby z osteochondrozą klatki piersiowej charakteryzuje się własną patologią, która ma tylko własne objawy kliniczne. Współczesna medycyna wyróżnia cztery stopnie osteochondrozy odcinka piersiowego (podobnie - osteochondroza lędźwiowa i szyjna) i odpowiednio cztery okresy jej rozwoju. Przyjrzyjmy się im bliżej.
Pierwszy stopień który charakteryzuje się tym, że wewnątrz pierścienia włóknistego pojawiają się pęknięcia, w które następnie wnika jądro miażdżyste. Ten okres rozwoju choroby osteochondroza klatki piersiowej charakteryzuje się następującymi objawami:
- pojawienie się bólu kręgosłupa, który nie wykracza poza lokalizację zmiany;
- bóle te mogą być stałe lub wyrażać się jako lumbago;
- Może wystąpić konwulsyjny skurcz mięśni okolicy klatki piersiowej, któremu towarzyszy ból w okolicy serca.
Drugi stopień Rozwój osteochondrozy klatki piersiowej charakteryzuje się patologicznym występowaniem zwiększonej ruchomości międzykręgowej z następującymi objawami klinicznymi:
- w odcinku piersiowym kręgosłupa pojawiają się podwichnięcia;
- ból nasila się podczas ruchu;
- dyskomfort pojawia się, gdy pozycja jest utrzymywana przez dłuższy czas.
Trzeci stopień charakteryzuje się pęknięciem pierścienia włóknistego i wyjściem jądra miażdżystego poza jego granice. W tym okresie choroby z osteochondrozą kręgosłupa piersiowego zaczynają pojawiać się przepukliny międzykręgowe, których objawy kliniczne są dość ciężkie. Mianowicie – nerwowo-naczyniowe, mięśniowo-toniczne i odruchowo-dystroficzne.
Oprócz powyższego, trzeci stopień osteochondrozy okolicy klatki piersiowej charakteryzuje się zmianą następujących stanów kręgosłupa:
- słabe unieruchomienie kręgosłupa;
- ograniczona ruchomość okolicy kręgosłupa, objawiająca się kifozą lub skoliozą.
Czwarty stopień – proces dystroficzno-zwyrodnieniowy wpływa na wszystkie struktury otaczające kręgosłup. W tym patologicznym procesie biorą udział więzadła żółte, międzykolcowe i inne, a w strukturach otaczających kręgosłup dochodzi do zwłóknienia. W tym okresie choroby z osteochondrozą klatki piersiowej obserwuje się klinicznie tzw. stan remisji.
Komplikacje
Wraz z dalszym postępem choroby z osteochondrozą klatki piersiowej mogą wystąpić powiązane powikłania:
- zapalenie zakończeń nerwowych rdzenia kręgowego;
- występowanie przepuklin międzykręgowych;
- rozwój dystonii wegetatywno-naczyniowej;
- rozwój przepukliny Schmorla;
- choroba ze spondyloartrozą;
- patologiczny wzrost narośli kostnych - osteofity;
- znaczne zmniejszenie kanału kręgowego.
Należy zauważyć, że nasilenie powikłań wynikających z osteochondrozy piersiowej całkowicie zależy od tempa postępu procesu chorobowego i, oczywiście, od skuteczności metod leczenia osteochondrozy kręgosłupa piersiowego.
Diagnostyka i jej metody
W praktyce stosuje się kilka metod diagnozowania osteochondrozy klatki piersiowej. Spośród nich najczęstsze jest badanie rentgenowskie, którego wyniki są dość pouczające. Objawy osteochondrozy klatki piersiowej zidentyfikowane w tym badaniu są następujące:
- kontury dysków między kręgami są zakłócone;
- krawędzie nakładek nabrały falistego charakteru;
- krążki międzykręgowe zmieniły swój kształt;
- pojawiły się osteofity - patologiczne narośla kostne w kręgosłupie;
- niejednorodne wyrostki kręgów wzrosły i zaostrzyły się;
- ciała kręgów piersiowych zmieniły swój normalny kształt;
- wysokość dysków między kręgami znacznie się zmniejszyła;
- przepukliny krążków powstały pomiędzy kręgami.
W niektórych przypadkach metodę diagnozowania osteochondrozy kręgosłupa piersiowego stosuje się poprzez badanie kontrastu rentgenowskiego, które określa następujące objawy tej choroby:
- w przypadku zaawansowanej patologii środek kontrastowy całkowicie wypełnia krążek między kręgami;
- za pomocą środka kontrastowego widoczne są kontury jądra miażdżystego, które mają nierówny charakter;
- W przypadku zniszczenia krążka międzykręgowego środek kontrastowy w dużej mierze przenika poza jego granice, aż do penetracji kanału kręgowego.
Tylko prawidłowa diagnoza pozwala na ustalenie prawidłowego leczenia.
Leczenie osteochondrozy
Leczenie osteochondrozy klatki piersiowej możliwe jest przy zastosowaniu jednej z poniższych metod, stosowanych z uwzględnieniem wyników diagnostyki osteochondrozy klatki piersiowej, a mianowicie:
- zachowawczo-tradycyjne leczenie kręgosłupa;
- leczenie osteochondrozy klatki piersiowej za pomocą trakcji;
- interwencja chirurgiczna.
Leczenie osteochondrozy klatki piersiowej, zwane zachowawczym, jest złożone w leczeniu każdego rodzaju osteochondrozy: leki, fizjoterapia, terapia ruchowa. Niesteroidowe leki przeciwzapalne mają na celu łagodzenie bólu kręgosłupa, który jest znany z osteochondrozy piersiowej. Należy zauważyć, że leki te bardzo dobrze eliminują procesy zapalne, a także powstający obrzęk, pomagając zmniejszyć proces ucisku korzeni nerwowych. W bardziej złożonych przypadkach osteochondrozy klatki piersiowej lekarz prowadzący może dodatkowo przepisać szereg leków, na przykład niektóre silne leki przeciwbólowe i zwiotczające mięśnie, które blokują pojawienie się skurczów mięśni.
Gdy ból ustąpi lub zostanie opanowany, czyli w okresie remisji, przepisuje się fizjoterapię, terapię ruchową i masaż. Wszystko to są ważne elementy kompleksowego leczenia. Jedną z głównych fizjoterapeutycznych metod leczenia i zapobiegania chorobie jest magnetoterapia pulsacyjna za pomocą specjalnych urządzeń terapeutycznych do użytku klinicznego i domowego.
Do stosowania w okresie zaostrzeń dopuszczona jest wyłącznie magnetoterapia o specjalnych parametrach; istnieją urządzenia terapeutyczne do zwalczania zarówno bólu ostrego, jak i przewlekłego. System ten nadaje się również do leczenia odcinka lędźwiowo-krzyżowego i szyjnego kręgosłupa.
Oprócz powyższego, leczenie trakcyjne można z powodzeniem stosować również w leczeniu osteochondrozy klatki piersiowej, czyli leczenia osteochondrozy klatki piersiowej poprzez specjalną trakcję. Dzięki tej metodzie mięśnie, tkanki i więzadła przykręgowe poddawane są trakcji, co prowadzi do zwiększenia odległości międzykręgowej. Nawet półtora milimetra wystarczy, aby zmniejszyć obrzęk, wyeliminować ucisk, a także złagodzić napięcie mięśni przylegających do kręgosłupa. W każdym razie główną zasadą leczenia zachowawczego jest jego złożoność. Leczenie będzie musiało być prowadzone przez długi czas i regularnie, to jedyny sposób, aby mieć nadzieję na rezultaty.
Ale interwencja chirurgiczna jako rodzaj leczenia osteochondrozy jest wskazana tylko wtedy, gdy powyższe metody leczenia osteochondrozy klatki piersiowej nie dają pożądanego rezultatu.